حسین ای برادر من بی کفن ای برادر من
بچگیام یادم میاد یه قاب عکس تو خونه بود
شال عزای روضه هات شفیع محشرم میشه
گنبد زرد و طلاییت قبله راز و نیازه
از اون روزی که نمکت وارد خون من شده
دلم شده دیوونه حسین ابی عبدالله
در این غوغای بی آبی که خشکیده همه لب ها
ای عزیز دل بابا رفتی و شدم چه تنها
اون لبای تشنه تو طعنه به زمزم می زنه
ای سر که سر نیزه کنی جلوه نمایی
یا حسین هیئت تو مدرسه عشق من است
خاک کربلات آقاجون سجدگاه عاشقاته
از همون روزایی که یادم دادن نوشتن
رسم بوالله تو ماها ناز یتیمو می خرند
یه عمریه دلم می خواد پا بزارم تو کربلا
کاروان ها می روند عاشقان را می برند
به خدایه حرم و کعبه قسم ای حجاج
باز دلم بمونه داره حال عاشقونه داره
اگر ساقی حسین است من می نخورده مستم
میگن که مادرت میاد به مجلس عزای تو
کرب و بلا می خوای بری بسم الله
کربلا کربلا کرب و بلا یا ثارالله
این دل دیوونه من هنوزم به غم اسیره
ای کاش بودم کربلا همراهت ای خون خدا
خرم آن دیده که در سوگ پر نم باشد
کربلا کربلا کرب و بلا یا ثارالله
عمریه که دل به سینه می زنه سنگ حسین
یه نگاه بکن آقاجون ماها رو بخر اباالفضل
بنگر به حکم سلطان که چه ارتقاء گرفته
عشق حسین از کوچیکی تو قلب من کرده لونه
زینب دل شکستش زینب و دستای بستش
