 |
 |
 |
 |
||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
گره خورده دل پریشونم به رشته عشق دلبر من
دوباره جون و دلم ترانه می خونه 
علی مولا تویی که ملک فقیرته
بزنید آب و جارو که اومده دلدارم از راه مدینه همهمه تبارکه عروس میارن
کوچه ها آب و جارو شده با اشک چشما زیباترین بهانه خلقت دنیایی
دو محراب خدایی تو صحن کبریایی دیوونه میشم گاه و بی گاهی
ابر شادی رو دنیا برف شادی می باره کفر زلف تو دل و دین برده از دستم
من اگر خونه نشینم بی قرار و بی معینم نمک چهره حق میون رخسار تو بود
دل من تا به ابد خراب دلداره تو اون که خیسه چشت غزل نویسه
گل نرگس گل نرگس جونم اسیر دلبره بی خونه در به دره
رگ خواب آسمون به دست زیبایی توست علی مولا تویی ملک فقیرته
ابر شادی رو دنیا برف شادی می باره لبش می ریز است قیامت خیز است
